STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
дзеяслоў
незакончанае трыванне
непераходны
зваротны
2-е спражэнне
праспрагаць дзеяслоў вучыцца
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| словаформы |
|
|---|---|
| Пачатковая форма |
вучы́цца |
| Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць? |
я вучу́ся мы ву́чымся ты ву́чышся вы ву́чыцеся ён, яна, яно ву́чыцца яны ву́чацца |
| Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі? |
ж.
вучы́лася
м. вучы́ўся н. вучы́лася мн. вучы́ліся |
| Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце? |
ты вучы́ся вы вучы́цеся |
| Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы? |
ву́чачыся |
скарбніца
Трапаць (мянціць, малоць) языком — гаварыць шмат і без толку, гаварыць бязглуздзіцу.
Разумны чалавек усё жыццё вучыцца, а дурань і так усё ведае.
Вучыцца кіраваць машынай трэба на механіцы, каб маглі ўцячы не толькі на аўтамаце, калі пачнецца зомбі-апакаліпсіс.
1. Штучны інтэлект вучыцца на тэкстах у інтэрнэце. Чым больш ты пішаш па-беларуску, тым хутчэй страціш працу.
2. Ты не страціш працу, калі не працуеш.
vučycca — беларуская лацінка
Слова вучыцца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове вучыць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› вучы́цельскі (11)
(12) здаста́тчыцца ‹
› вучы́цельскі (11)
(8) абучы́цца ‹
› вучыцелява́ць (12)
(12) пераабучы́цца ‹
› вучы́ць (6)
(9) давучы́цца ‹
› вучэ́бка (7)
(11) недавучы́цца ‹
› вучэ́бна (7)
(9) завучы́цца ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Усе падохнуць, разыходзімся. (дашліце нам файны пераклад надпісу)