Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 вучыць, вучу, вучыш, вучыць; незакончанае трыванне
  1. каго. Перадаваць каму-н. веды, навыкі, звычкі. Вучыць дзяцей чытаць і пісаць. Вучыць сына плаваць. Вучыць гаспадарыць. ▪ Саўка вучыць Фільку закідваць блешню. ← Хведар Жычка. // без дапаўнення Быць настаўнікам, працаваць у школе.
  2. што. Вывучаць, засвойваць, запамінаць. Вучыць урок. Вучыць верш на памяць. ▪ [Дзядзька Антось:] — Нясі, Косцік, кнігу, будзем вучыць літары. ← Сцяпан Александровіч.
  3. каго. Навучаць, настаўляць; выхоўваць. Вучыць шанаваць старэйшых. ▪ — Не чапайся ты з імі, няхай іх, — вучыла Зося свайго хлопца. ← Янка Брыль. [Вінке:] — Вучы ты дзяцей так, каб яны ўжо з маленства ненавідзелі вайну і тых, хто яе жадае. ← Іван Шамякін. // размоўнае слова Караць, біць. [Кароль:] — Знаць, табе не змагла маці розуму даць, Мала бацька вучыў пугаўём. ← Максім Танк.
  4. каго. Даваць адукацыю, магчымасць набыць прафесію. Вучыць сыноў у інстытуце.
  5. з дадан. сказам. Абгрунтоўваць, развіваць якую-н. тэорыю, думку, погляд і пад. Марксізм-ленінізм вучыць, што свядомасць чалавека ёсць прадукт яго грамадскага жыцця.