вымінуць

гэта

дзеяслоў
закончанае трыванне
пераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў вымінуць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	вы́мінуць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я вы́міну мы вы́мінем ты вы́мінеш вы вы́мінеце ён, яна, яно вы́міне яны вы́мінуць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. вы́мінула м. вы́мінуў н. вы́мінула мн. вы́мінулі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты вы́мінь вы вы́міньце
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	вы́мінуўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Хто сябе хваліць, няхай таго пярун спаліць.
Не хвалі сябе, няхай людзі пахваляць.
Чужая пахвала як гром грыміць, а самахвальства смярдзіць.

Зараз стаяў перад PlayStation, гартаў бібліятэку гульняў і раптам усвядоміў, што хачу не ў нейкую канкрэтную старую гульню пагуляць, а зноў адчуць пачуццё, калі табе было цікава гуляць.

vyminuć — беларуская лацінка

Слова вымінуць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: