Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 прамінуць, -ну, -неш, -не; -нём, -няце; закончанае трыванне
  1. каго-што. Прайсці, праехаць міма каго-, чаго-н. [Паходня] прамінуў завулак, што вёў дахаты, і пашыбаваў да будынка ў цэнтры вёскі. ← Тарас Хадкевіч. Машына, узнімаючы за сабою пыл, ужо даўно прамінула шэрыя станічныя гароды. ← Іван Чыгрынаў.
  2. (1 і 2 асоба дзеяслова не ўжыв.). Прайсці, мінуць (пра час, здарэнні і пад.). Дзень прамінуў. Ужо ў імгле Стаў набліжацца вечар. ← Максім Танк. Мы нават не заўважылі з табою, Як прамінула наша маладосць І мы ўступілі ў сталыя гады. ← Пятро Глебка.
  3. што. Зрабіць пропуск (у пісьме, пры пытанні). Прамінуць радок. Прамінуць дзве старонкі.
  4. пераноснае значэнне; што і з дадан. сказам (звычайна з адмоўем). Упусціць выпадак зрабіць, сказаць што-н. Дануся ні аднаго разу не прамінула, каб не сустрэцца са мной. ← Аляксей Карпюк. [Далідовіч] не прамінуў выпадку, каб распытаць у сувязных, ці не ведаюць яны што-небудзь пра партызанскага разведчыка, якога захапілі немцы. ← Уладзімір Шахавец.
  5. пераноснае значэнне; каго-што. Прапусціць, абысці каго-, што-н. На службе аб гэтым канцэрце яшчэ задоўга прагудзелі ўсе вушы, і я вырашыў не прамінуць яго і, канешне, запрасіць Соню. ← Мікола Ракітны. Трэба сачыць, каб нікому лішняга не прыпісаць і нікога не прамінуць. ← Павел Кавалёў.
  6. пераноснае значэнне; каго-што. Абысці, не закранаючы (у размове, пры абмеркаванні і пад.). Гаворачы пра вобраз масы ў паэме, нельга прамінуць такога моманту, як гістарычная канкрэтнасць. ← Уладзімір Калеснік.