Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 выпаліць, -лю, -ліш, -ліць; закончанае трыванне, што.
  1. Спаліць, знішчыць агнём, жарам. Пажар выпаліў увесь лес. Сонца выпаліла траву. / у безасабовая форма ужыв. Бацька некалі меў светлыя вочы і ўсё бачыў, як і кожны здаровы чалавек. Яму выпаліла зрок, калі ён працаваў на заводзе, дзе выплаўлялі медзь. ← Міхась Лынькоў. // Ачысціць абпальваннем. Выпаліць арганічныя прымесі. // пераноснае значэнне Выкараніць, знішчыць бясследна. Памяці аб вас [загінуўшых] з душы маёй ні выпаліць, ні сцерці. ← Пятро Глебка.
  2. Прапаліць, выпечы чым-н. распаленым. Выпаліць дзірку. // Зрабіць распаленым жалезам знак, метку і пад. на паверхні чаго-н. Выпаліць узор. ▪ Агонь на крылы маладыя плёснуў І выпаліў нязмыўнае таўро. ← Аляксей Пысін.
  3. што і ў чым. Кончыць паліць; прапаліць. Раніцай жанчына выпаліла ў печы, прыгатавала снеданне. ← Уладзімір Федасеенка.
  4. Вырабіць абпальваннем. Выпаліць цэглу.
  5. размоўнае слова Выстраліць. Рыль.. трошкі адчуваў сябе як бы вінаватым перад дзедам Талашом, што ў яго такі хвацкі карабін, з якога можна выпаліць сем разоў у адзін зах[о]д. ← Якуб Колас.
  6. пераноснае значэнне размоўнае слова Нечакана і хутка сказаць што-н. — Зброя ў цябе ёсць? — ва ўпор выпаліў адзін з паліцэйскіх. ← Мікола Ткачоў. Вася адным дыханнем выпаліў свой нядоўгі жыццяпіс. ← Іван Мележ.