Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 распаліць, -палю, -паліш, -паліць; закончанае трыванне, каго-што.
  1. Прымусіць гарэць агнём, падпаліць (дровы і пад.). Каваля ў кузні сапраўды ўжо не было. Рыгор сам распаліў вугаль. ← Аляксандр Капусцін. // Раскласці, развесці агонь дзе-н., у чым-н. Распаліць печ. Распаліць горан. ▪ Пасля вячэры распалілі касцёр, паселі кружком пад соснамі. ← Іван Навуменка. Іван Сяргеевіч прыпомніў, што ў кедрачы, каля сухастояў, ляжала сухое галлё. Пайшоў туды і распаліў агонь. ← Уладзімір Мяжэвіч.
  2. Моцна нагрэць агнём, жарам. — Калі чыгун распаліць, а потым у халодную ваду кінуць — трэсне. ← Алесь Асіпенка.
  3. пераноснае значэнне Узмацніць якое-н. пачуццё, жаданне і пад.; давесці да высокай ступені развіцця. Распаліць цікавасць. Распаліць спрэчкі. ▪ Відаць .. [немцы] распалілі апетыт іншым, бо неўзабаве прыняліся за яду амаль усе. ← Іван Шамякін. // Прывесці ў стан узрушэння; запаліць якім-н. жаданнем. Бацьку гэтыя падказкі [ратнікаў] толькі яшчэ больш, распалілі. Ён хапіўся за Лаўрэнаву стрэльбу, сарваў яе з пляча. ← Алесь Якімовіч.
  4. пераноснае значэнне Развязаць, распачаць (барацьбу, вайну). Пра мірныя годы гавару і пра тых, Хто распаліць на прасторах хоча пажары вайны. ← Марк Смагаровіч.