Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 спаліць, спалю, спаліш, спаліць; закончанае трыванне
  1. каго-што. Знішчыць агнём што-н. Пахла дымам — гаркаватым, быццам толькі што тут спалілі анучку. ← Алесь Савіцкі. З будынкаў, што немцы спалілі, Астаўся адзін катушок. ← Якуб Колас. // Зрасходаваць на асвятленне, ацяпленне, у якасці паліва. Але ў хаце было цёпла: спалохаўшыся марозу, бабуля спаліла ў грубцы вялізнае бярэма бярозавых дроў. ← Янка Брыль. [Міхась] спаліў гаручага значна больш, чым патрэбна было для зробленай колькасці рэйсаў. ← Павел Кавалёў. // пераноснае значэнне Пагоршыць стан здароўя, сапсаваць настрой, расстроіць (пра хваробу і пад.). Якраз цяпер крызісны стан, і калі не збіць тэмпературы, дык яна б магла .. [Максімку] спаліць. ← Раман Сабаленка. Гэтая вестка ўжо спаліла яе [Хадосі] нутро. ← Мікола Гроднеў.
  2. што. Знішчыць, высушыць спёкай (расліны). — Як там у вас сенажаць? — Травы спаліла засуха. ← Максім Танк. Чорны град не пасыпле на поле, І не спаліць жыты сухавей. ← Пятро Прыходзька.
  3. каго-што. размоўнае слова Атрымаць апёкі ад агню або чаго-н. гарачага, едкага; апячы. Спаліць руку кіслатой. // Апячы што-н., загараючы. Паўлік тады моцна спаліў спіну. Скура лупілася цэлымі палосамі. ← Пампей Беразняк. // пераноснае значэнне Пра дзеянне холаду, марозу. Закружыўся паміж дрэў рой таго лісця, якое восень ужо спаліла сваім дыханнем. ← Іван Шамякін.
  4. што. Сапсаваць, моцна перагрэўшы, прывесці ў непрыгоднасць для карыстання. — Я давай праверу, — Кажа Петрусёк, — А то разам з кашай Спалім кацялок. ← Іван Муравейка.
  5. пераноснае значэнне; каго-што. Загубіць (пра моцнае пачуццё, каханне). Развітальная хвіля найгоршая, яна можа і сэрца спаліць. ← Уладзімір Дубоўка.
  •••
  Спаліць масты (за сабой) — зрабіць немагчымым вяртанне да мінулага, парваць з ім.
  Спаліць свае караблі — рашуча парваць з мінулым.