Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 вырвацца, -рвуся, -рвешся, -рвецца; закончанае трыванне
  1. Вызваліцца ад таго, што ўтрымлівае. — Во дзівак! — Віцька ўхапіўся за маю руку, трымаў моцна, мабыць, баяўся, што я вырвуся і ўцяку. ← Алесь Асіпенка. // (1 і 2 асоба дзеяслова не ўжыв.). Аказацца непрымацаваным. У Валі зноў гузік у сукенцы вырваўся. ← Алена Васілевіч.
  2. Вызваліцца, пазбавіцца ад якога-н. уціску, прыгнёту, абмежавання, уплыву. Не было на чым вельмі разгарнуцца, але рада была Аўдоля, што хоць з гэтага пекла вырвалася: «Сама сабе гаспадыня, што захачу, зраблю». ← Кандрат Крапіва. Андрэй з начальнікам штаба і камандзірамі атрадаў павольна ішоў між стромкіх, светлабокіх соснаў і аглядваў тых, каму ўдалося вырвацца з блакады. ← Аляксей Кулакоўскі. // Пакінуць што-н., выйсці адкуль-н. Вырвацца з дому. ▪ Памерці, вядома, .. [Цярэміна] не хацеў, заўжды прагнуў жыць, тройчы спрабаваў вырвацца на волю. ← Васіль Быкаў.
  3. Апынуцца, аказацца далёка наперадзе. Калі не зловяць нас [салдат] сёння, то за ноч мы вырвемся далёка. ← Сцяпан Александровіч. // Апярэдзіць каго-н. у спаборніцтве. Валілі лес, тралявалі на конях. Не лепш і не горш за іншых. Ілля ж адразу вырваўся наперад. ← Уладзімір Мяжэвіч.
  4. Імгненна з'явіцца, выйсці на паверхню, з сілай прарвацца. Выбух. У цемру вырваўся сноп яркага святла. ← Іван Шамякін. З брандспойта вырваўся моцны струмень вады. ← Яўген Васілёнак. // Паказацца нечакана адкуль-н. З-за крайняй хаты раптам вырвалася парка коней. ← Алесь Асіпенка. // Міжвольна вылецець (пра словы, гукі і пад.). Сцёпку самому падабаліся гэтыя словы, і самае важнае тут тое, што вырваліся яны самі сабою, не надумана. ← Якуб Колас. — Ты [Малашкін] не поп, каб я табе спавядаўся, — вырвалася ўрэшце ў Чухноўскага. ← Піліп Пестрак.