выхукваць

гэта

— выпускаць ротам паветра, каб сагрэць каго-небудзь, што-небудзь, прыцішыць боль

дзеяслоў
незакончанае трыванне
пераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў выхукваць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	выху́кваць
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я выху́кваю мы выху́кваем ты выху́кваеш вы выху́кваеце ён, яна, яно выху́квае яны выху́кваюць
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. выху́квала м. выху́кваў н. выху́квала мн. выху́квалі
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты выху́квай вы выху́квайце
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	выху́кваючы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Жывы нажыве.

1. Шукаеш беларускі адпаведнік.
2. Глядзіш у слоўнік.
3. Беларускае слова гучыць як расейскае.
4. Крывішся.
5. Пачынаеш новую ітэрацыю.

Гэтак выглядае бздура.
Са словам «бздура» вы чамусьці так не робіце.
І са словам «ітэрацыя» таксама.

Каб спыніць твае пакуты:
3. Насамрэч расейскае слова гучыць як беларускае. Ідзі далей.

(Па псіхалагічную дапамогу звяртайцеся да Старніка.)

vychukvać — беларуская лацінка

Слова выхукваць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: