выцукваць

гэта

— падахвочваць, падбіваць, падбухторваць каго-небудзь, што-небудзь

дзеяслоў
незакончанае трыванне
пераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў выцукваць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	выцу́кваць
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я выцу́кваю мы выцу́кваем ты выцу́кваеш вы выцу́кваеце ён, яна, яно выцу́квае яны выцу́кваюць
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. выцу́квала м. выцу́кваў н. выцу́квала мн. выцу́квалі
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты выцу́квай вы выцу́квайце
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	выцу́кваючы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Не дагледзіш вокам — заплаціш бокам.

Прыказка.

28 гадоў.
Дзіцячыя спадзяванні: уласны дом, машына, кватэра, муж, двое дзяцей, бацькі на маім забеспячэнні.
Рэчаіснасць: купіла прыкалдэсны ражок для абутку.

vycukvać — беларуская лацінка

Слова выцукваць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: