Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 глытаць, -аю, -аеш, -ае; незакончанае трыванне, каго-што і без дапаўнення
  1. Пры дапамозе мышцаў горла праштурхоўваць што-н. у стрававод і страўнік. Глытаць ежу. Глытаць пілюлі. // Уцягваць у сябе паветра, дым, пыл і інш. Глытаць паветра. ▪ Усё роўна, дзе грудзьмі глытаць Марскі ахрыплы вецер. ← Максім Танк. // пераноснае значэнне Паглынаць, усмоктваць (пра багну і пад.). Краіна мая, Ты фашыстаў сустрэла Агнём і сякерай, Гранатай і стрэлам, Калола іх хвояй, Глытала дрыгвою. ← Пімен Панчанка.
  2. размоўнае слова Есці, піць з прагнасцю, вялікімі глыткамі. Удовін сын з сябрамі шклянкамі п'юць, а Вадапой — цэлымі бочкамі глытае. ← Алесь Якімовіч. // пераноснае значэнне З прагнасцю чытаць; прагна слухаць. Глытаць кнігі. ▪ Я глытаю кожнае дзедава слова. ← Змітрок Бядуля.
  •••
  Глытаць слёзы — старацца стрымаць слёзы.
  Глытаць сліну (слінку) — з зайздрасцю, з прагнасцю глядзець на што-н. смачнае, прывабнае, але недаступнае.
  Глытаць словы — гаварыць неразборліва, невыразна; не дагаворваць слоў.