STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова глытанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
глыта́нне мн. глыта́нні |
| Родны каго? чаго? |
глыта́ння мн. глыта́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
глыта́нню мн. глыта́нням |
| Вінавальны каго? што? |
глыта́нне мн. глыта́нні |
| Творны кім? чым? |
глыта́ннем мн. глыта́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
глыта́нні мн. глыта́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
І ў старой печы агонь добра гарыць.
Стары вол ніколі баразну не скрывіць (не сапсуе).
Дзе старыя кусты, той двор не пусты.
Ну не могуць беларусы, каб нешта называлася адным словам. На кожны від вадкасці трэба па некалькі слоў: пасудзіна для вады (шклянка-конаўка-кварта-карэц), для віна (келіх-чара), для піва (куфель-кухаль), для гарэлкі (чарка-стопка-кілішак). І толькі каву ды гарбату п'юць з кубка.
мованацыкі: з філіжанкі!hlytannie — беларуская лацінка
Слова глытанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік глытанне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове глытаўка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› глы́т (4)
(10) скавыта́нне ‹
› глыта́льны (9)
(9) казыта́нне ‹
› глыта́нік (8)
(8) блы́танне ‹
› глы́таўка (8)
(8) плыта́нне ‹
› глыта́цца (8)
(10) мармыта́нне ‹
› глыта́ць (7)
(7) пыта́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
✔ Нічога-мейкер (гультай-менеджар)