аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова глыт
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
глы́т мн. глы́ты |
| Родны каго? чаго? |
глы́ту мн. глы́таў |
| Давальны каму? чаму? |
глы́ту мн. глы́там |
| Вінавальны каго? што? |
глы́т мн. глы́ты |
| Творны кім? чым? |
глы́там мн. глы́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
глы́це мн. глы́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).
У кожным слове мы зрабілі Навігатар.
Можаце паглядзець, у сузор'і якіх слоў знаходзіцца ваша імя.
hlyt — беларуская лацінка
Слова глыт (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік глыт — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове глытанік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› глыну́ты (7)
(8) харыджы́т ‹
› глынуцца (8)
(7) Бры́джыт ‹
› глыну́ць (7)
(5) ко́зыт ‹
› глыта́льны (9)
(6) ко́злыт ‹
› глыта́нік (8)
(4) плы́т ‹
› глыта́нне (8)
(3) мы́т ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.