аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова козлыт
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ко́злыт мн. ко́злыты |
| Родны каго? чаго? |
ко́злыту мн. ко́злытаў |
| Давальны каму? чаму? |
ко́злыту мн. ко́злытам |
| Вінавальны каго? што? |
ко́злыт мн. ко́злыты |
| Творны кім? чым? |
ко́злытам мн. ко́злытамі |
| Месны у кім? у чым? |
ко́злыце мн. ко́злытах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Ад ляноты чакай бядоты.
Праца гадуе, а гультайства марнуе.
Дзе шчырая праца, там густа, а дзе лянота — пуста.
Шукаў хату вайсковец. Прыйшоў першы раз глядзець, абышоў усе пакоі, вярнуўся ў прыхожую, паказвае на ўваходныя дзверы і пытаецца:
— А там што за пакой?
kozlyt — беларуская лацінка
Слова козлыт (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік козлыт — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове козыр + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ко́зка (5)
(7) Бры́джыт ‹
› ко́злік (6)
(5) ко́зыт ‹
› ко́злы (5)
(4) глы́т ‹
› ко́зыр (5)
(4) плы́т ‹
› Ко́зыраў (7)
(3) мы́т ‹
› ко́зыт (5)
(4) апы́т ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.