мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова мармытанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
мармыта́нне мн. мармыта́нні |
| Родны каго? чаго? |
мармыта́ння мн. мармыта́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
мармыта́нню мн. мармыта́нням |
| Вінавальны каго? што? |
мармыта́нне мн. мармыта́нні |
| Творны кім? чым? |
мармыта́ннем мн. мармыта́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
мармыта́нні мн. мармыта́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто па гарэлку часта ходзіць, той сам сабе шкодзіць.
Хто п'е, той доўга не жыве.
Вада жывіць, а гарэлка губіць.
Что русскому благо, тое беларусу блага.
marmytannie — беларуская лацінка
Слова мармытанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік мармытанне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове мармытуля + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› мармурызава́ны (13)
(8) блы́танне ‹
› мармы́ль (7)
(8) глыта́нне ‹
› мармыну́ць (9)
(8) плыта́нне ‹
› мармытацца (10)
(7) пыта́нне ‹
› мармыта́ць (9)
(8) апыта́нне ‹
› мармытліва (10)
(13) мі́ні-апыта́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Рукавічка.