STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова скавытанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
скавыта́нне мн. скавыта́нні |
| Родны каго? чаго? |
скавыта́ння мн. скавыта́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
скавыта́нню мн. скавыта́нням |
| Вінавальны каго? што? |
скавыта́нне мн. скавыта́нні |
| Творны кім? чым? |
скавыта́ннем мн. скавыта́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
скавыта́нні мн. скавыта́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
І Бога не гнявіць, і чорту дагадзіць.
Крышыць буракі на абодва бакі.
(и нашим и вашим)
беларус беларусу грамар нацы
граманацык / мованацык / грамакарнік / мовакарнікskavytannie — беларуская лацінка
Слова скавытанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік скавытанне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове скавытун + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› скаве́рканы (10)
(9) крахта́нне ‹
› скаве́ркацца (11)
(10) баро́хтанне ‹
› скаве́ркаць (10)
(8) ку́штанне ‹
› скавыта́ць (9)
(9) казыта́нне ‹
› скавытлі́вы (10)
(8) блы́танне ‹
› скавытну́ць (10)
(8) глыта́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
пасля піва ідзе піф-паф, вось і думай