гукнуцца

гэта

дзеяслоў
закончанае трыванне
непераходны
зваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў гукнуцца
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	гукну́цца
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я гукну́ся мы гукнё́мся ты гукне́шся вы гукняце́ся ён, яна, яно гукне́цца яны гукну́цца
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. гукну́лася м. гукну́ўся н. гукну́лася мн. гукну́ліся
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты гукні́ся вы гукні́цеся
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	гукну́ўшыся

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

І ў цесце можна палец вывіхнуць.

Ну не могуць беларусы, каб нешта называлася адным словам. На кожны від вадкасці трэба па некалькі слоў: пасудзіна для вады (шклянка-конаўка-кварта-карэц), для віна (келіх-чара), для піва (куфель-кухаль), для гарэлкі (чарка-стопка-кілішак). І толькі каву ды гарбату п'юць з кубка.

мованацыкі: з філіжанкі!

huknucca — беларуская лацінка

Слова гукнуцца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: