STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
дзеяслоў
незакончанае трыванне
незваротны
1-е спражэнне
праспрагаць дзеяслоў гушчаць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| словаформы |
|
|---|---|
| Пачатковая форма |
гушча́ць |
| Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць? |
я гушча́ю мы гушча́ем ты гушча́еш вы гушча́еце ён, яна, яно гушча́е яны гушча́юць |
| Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі? |
ж.
гушча́ла
м. гушча́ў н. гушча́ла мн. гушча́лі |
| Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце? |
ты гушча́й вы гушча́йце |
| Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы? |
гушча́ючы |
скарбніца
Чужое ўзяць — сваё згубіць.
Не бяры чужога: аддасі сваё.
Ты па чужое, а чорт па тваё.
— У нас на рабоце ёсць Валянцей. Ён такі дурны, нічога рабіць не ўмее. Мы за яго ўсё робім.
— Па-мойму, Валянцей не такі ўжо і дурны.
huščać — беларуская лацінка
Слова гушчаць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове гушчэць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› гушча́рны (8)
(9) хрумшча́ць ‹
› гушча́рня (8)
(6) ушча́ць ‹
› гушча́рына (9)
(10) падвушча́ць ‹
› гу́шчачка (8)
(9) загушча́ць ‹
› гушчо́ба (7)
(11) перагушча́ць ‹
› гушчыня́ (7)
(8) згушча́ць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
