STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
дзеяслоў
незакончанае трыванне
пераходны
незваротны
1-е спражэнне
праспрагаць дзеяслоў дабрукоўваць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| словаформы |
|
|---|---|
| Пачатковая форма |
дабруко́ўваць |
| Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць? |
я дабруко́ўваю мы дабруко́ўваем ты дабруко́ўваеш вы дабруко́ўваеце ён, яна, яно дабруко́ўвае яны дабруко́ўваюць |
| Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі? |
ж.
дабруко́ўвала
м. дабруко́ўваў н. дабруко́ўвала мн. дабруко́ўвалі |
| Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце? |
ты дабруко́ўвай вы дабруко́ўвайце |
| Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы? |
дабруко́ўваючы |
скарбніца
мара́ — прывід, здань, насланнё
Вось-вось пакажацца звяруга!.. Ды доўга гэта штось патуга — Няма, а быць ужо пара. Цьфу, ты! Што ж гэта за мара? (Якуб Колас)— Хоць бы раз паклікала мяне з сабой адпачыць.
— Я не адпачываю з жанатымі.
— Я ж твой муж.
— Ніякіх вы́няткаў!
dabrukoŭvać — беларуская лацінка
Слова дабрукоўваць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове дабрывацца + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дабруко́ваны (11)
(8) уко́ўваць ‹
› дабруко́ўванне (13)
(10) адуко́ўваць ‹
› дабруко́ўвацца (13)
(13) павыдуко́ўваць ‹
› дабру́сенька (11)
(12) забруко́ўваць ‹
› дабру́сенькі (11)
(14) пазабруко́ўваць ‹
› дабру́ткі (8)
(12) набруко́ўваць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
