STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова дабрукоўванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дабруко́ўванне мн. дабруко́ўванні |
| Родны каго? чаго? |
дабруко́ўвання мн. дабруко́ўванняў |
| Давальны каму? чаму? |
дабруко́ўванню мн. дабруко́ўванням |
| Вінавальны каго? што? |
дабруко́ўванне мн. дабруко́ўванні |
| Творны кім? чым? |
дабруко́ўваннем мн. дабруко́ўваннямі |
| Месны у кім? у чым? |
дабруко́ўванні мн. дабруко́ўваннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
як жаба цыцкі дасць
(‘нічога няма’, рус. хоть шаром покати)
Ці павінен мужчына дарыць жанчыне кветкі на першым спатканні, калі грошы дала яму жонка толькі на бульбу і хлеб?
dabrukoŭvannie — беларуская лацінка
Слова дабрукоўванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дабрукоўванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дабрушанка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дабрукава́ць (11)
(16) запрыбытко́ўванне ‹
› дабруко́ваны (11)
(9) уко́ўванне ‹
› дабруко́ваны (11)
(11) адуко́ўванне ‹
› дабруко́ўвацца (13)
(13) забруко́ўванне ‹
› дабруко́ўваць (12)
(15) перабруко́ўванне ‹
› дабру́сенька (11)
(14) падбруко́ўванне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
