STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова укоўванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
уко́ўванне мн. уко́ўванні |
| Родны каго? чаго? |
уко́ўвання мн. уко́ўванняў |
| Давальны каму? чаму? |
уко́ўванню мн. уко́ўванням |
| Вінавальны каго? што? |
уко́ўванне мн. уко́ўванні |
| Творны кім? чым? |
уко́ўваннем мн. уко́ўваннямі |
| Месны у кім? у чым? |
уко́ўванні мн. уко́ўваннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто пытае, той многа знае.
— Ты ўпэўнены, што перапісваешся толькі са мной?
— Упэўнены. Чаму ты запытваеш?
— Таму што і Вальжына, і Гануля — гэта я.
— Вось бачыш, толькі з табой.
ukoŭvannie — беларуская лацінка
Слова укоўванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік укоўванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове укоўка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› уко́сіна (7)
(11) раско́ўванне ‹
› уко́снік (7)
(13) выдатко́ўванне ‹
› уко́сны (6)
(16) запрыбытко́ўванне ‹
› уко́ўвацца (9)
(11) адуко́ўванне ‹
› уко́ўваць (8)
(13) дабруко́ўванне ‹
› уко́ўка (6)
(13) забруко́ўванне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
