аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
уко́ўваць — дзеяслоў уко́цаць — дзеяслоў
канцэпт

укоўка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова укоўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
уко́ўка

мн.  уко́ўкі
Родны
каго? чаго?
уко́ўкі

мн.  уко́вак
Давальны
каму? чаму?
уко́ўцы

мн.  уко́ўкам
Вінавальны
каго? што?
уко́ўку

мн.  уко́ўкі
Творны
кім? чым?
уко́ўкай, уко́ўкаю

мн.  уко́ўкамі
Месны
у кім? у чым?
уко́ўцы

мн.  уко́ўках
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

на вуснах мёд, а ў (на) сэрцы лёд у каго — хто-н. знешне ветлівы, далікатны, а спадцішка прычыняе шкоду, непрыемнасці


Чалавек, які не даваў мне быць шчаслівым, — быў Я САМ.

Хто сказаў?

ukoŭka — беларуская лацінка

Слова укоўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік укоўка — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове укочванне + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


уко́ўванне (9)

(12) аднавяско́ўка

уко́ўвацца (9)

(10) пачатко́ўка

уко́ўваць (8)

(8) шатко́ўка

уко́цаць (7)

(8) бруко́ўка

уко́чаны (7)

(12) перабруко́ўка

уко́чаны (7)

(10) выбруко́ўка


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

драпежнік-чужынец-чалавек