аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова укоўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
уко́ўка мн. уко́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
уко́ўкі мн. уко́вак |
| Давальны каму? чаму? |
уко́ўцы мн. уко́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
уко́ўку мн. уко́ўкі |
| Творны кім? чым? |
уко́ўкай, уко́ўкаю мн. уко́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
уко́ўцы мн. уко́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
на вуснах мёд, а ў (на) сэрцы лёд у каго — хто-н. знешне ветлівы, далікатны, а спадцішка прычыняе шкоду, непрыемнасці
Чалавек, які не даваў мне быць шчаслівым, — быў Я САМ.
Хто сказаў?ukoŭka — беларуская лацінка
Слова укоўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік укоўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове укочванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› уко́ўванне (9)
(12) аднавяско́ўка ‹
› уко́ўвацца (9)
(10) пачатко́ўка ‹
› уко́ўваць (8)
(8) шатко́ўка ‹
› уко́цаць (7)
(8) бруко́ўка ‹
› уко́чаны (7)
(12) перабруко́ўка ‹
› уко́чаны (7)
(10) выбруко́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.