STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова брукоўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
бруко́ўка мн. бруко́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
бруко́ўкі мн. бруко́вак |
| Давальны каму? чаму? |
бруко́ўцы мн. бруко́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
бруко́ўку мн. бруко́ўкі |
| Творны кім? чым? |
бруко́ўкай, бруко́ўкаю мн. бруко́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
бруко́ўцы мн. бруко́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
абе́руч / абе́ручкі — абедзвюма рукамі
Гараскоп на заўтра:
У аптымістаў будзе ўсё дрэнна, але яны не заўважаць. У песімістаў будзе ўсё добра, але ім зноў не спадабаецца.
brukoŭka — беларуская лацінка
Слова брукоўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік брукоўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове бруламіцын + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› брука́рскі (9)
(10) пачатко́ўка ‹
› брукаўшчы́к (10)
(8) шатко́ўка ‹
› бруклінскі (10)
(6) уко́ўка ‹
› бруламіцын (10)
(12) перабруко́ўка ‹
› бру́лець (7)
(10) выбруко́ўка ‹
› брульё́н (7)
(9) адруко́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
