STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова брукаўшчык
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
брукаўшчы́к мн. брукаўшчыкі́ |
| Родны каго? чаго? |
брукаўшчыка́ мн. брукаўшчыко́ў |
| Давальны каму? чаму? |
брукаўшчыку́ мн. брукаўшчыка́м |
| Вінавальны каго? што? |
брукаўшчыка́ мн. брукаўшчыко́ў |
| Творны кім? чым? |
брукаўшчыко́м мн. брукаўшчыка́мі |
| Месны у кім? у чым? |
брукаўшчыку́ мн. брукаўшчыка́х |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Набок, грыбок, баравік едзе.
Ведай, каток, свой куток.
— Дарагая, хачу прызнацца: я табе здрадзіў.
— Я табе таксама.
— 1 красавіка!
— А я 15 лютага.
brukaŭščyk — беларуская лацінка
Слова брукаўшчык (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік брукаўшчык — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове брукоўка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› брукавы́ (7)
(11) бро́нзаўшчык ‹
› брука́р (6)
(10) бракаўшчы́к ‹
› брука́рскі (9)
(10) банкаўшчы́к ‹
› бруклінскі (10)
(9) абла́ўшчык ‹
› бруко́ўка (8)
(9) мелаўшчы́к ‹
› бруламіцын (10)
(8) пла́ўшчык ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
