STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова брукар
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
брука́р мн. брукары́ |
| Родны каго? чаго? |
брукара́ мн. брукаро́ў |
| Давальны каму? чаму? |
брукару́ мн. брукара́м |
| Вінавальны каго? што? |
брукара́ мн. брукаро́ў |
| Творны кім? чым? |
брукаро́м мн. брукара́мі |
| Месны у кім? у чым? |
брукару́ мн. брукара́х |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
(а) бо́жухна! (у значэнні выклічніка) — выказвае здзіўленне, радасць, абурэнне і пад.
— Суп учорашні?
— Я табе больш скажу: ён яшчэ і заўтрашні.
brukar — беларуская лацінка
Слова брукар (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік брукар — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове брукаўшчык + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› брукава́цца (10)
(7) квіткар ‹
› брукава́ць (9)
(7) дзятка́р ‹
› брукавы́ (7)
(7) плятка́р ‹
› брука́рскі (9)
(6) друка́р ‹
› брукаўшчы́к (10)
(11) кнігадрука́р ‹
› бруклінскі (10)
(11) першадрука́р ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
