мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
брукавы́ — прыметнік брука́рскі — прыметнік
канцэпт

брукар

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова брукар
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 брука́р

мн.  брукары́
Родны
каго? чаго?		 брукара́

мн.  брукаро́ў
Давальны
каму? чаму?		 брукару́

мн.  брукара́м
Вінавальны
каго? што?		 брукара́

мн.  брукаро́ў
Творны
кім? чым?		 брукаро́м

мн.  брукара́мі
Месны
у кім? у чым?		 брукару́

мн.  брукара́х
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

джгаць
1. Калоць, раніць джалам (пра насякомых); кусаць (пра змей). // Апякаць (пра крапіву, мароз).
2. Хутка ісці, бегчы; імчацца.


— Што вам трэба для поўнага шчасця?
— Аладка і шакаладка.


brukar — беларуская лацінка

Слова брукар (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік брукар — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове брукаўшчык + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› брукава́цца (10)

(7) квіткар ‹

› брукава́ць (9)

(7) дзятка́р ‹

› брукавы́ (7)

(7) плятка́р ‹

› брука́рскі (9)

(6) друка́р ‹

› брукаўшчы́к (10)

(11) кнігадрука́р ‹

› бруклінскі (10)

(11) першадрука́р ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

збольшага