аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
друкава́ць — дзеяслоў друка́рка — назоўнік
канцэпт

друкар

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова друкар
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 друка́р

мн.  друкары́
Родны
каго? чаго?		 друкара́

мн.  друкаро́ў
Давальны
каму? чаму?		 друкару́

мн.  друкара́м
Вінавальны
каго? што?		 друкара́

мн.  друкаро́ў
Творны
кім? чым?		 друкаро́м

мн.  друкара́мі
Месны
у кім? у чым?		 друкару́

мн.  друкара́х
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Будзе й на крапіву мароз.


— Будзь спакойны, Валер. Усё будзе добра.
— Але маё імя Сяргей.
— Я ведаю. Гэта я Валер.


drukar — беларуская лацінка

Слова друкар (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік друкар — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове друкарка + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› друкава́ны (9)

(7) дзятка́р ‹

› друкава́цца (10)

(7) плятка́р ‹

› друкава́ць (9)

(6) брука́р ‹

› друка́рка (8)

(11) кнігадрука́р ‹

› друкаркавы (10)

(11) першадрука́р ‹

› друкарнік (9)

(19) беларус-першадрукар ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

успаміны пра суразмоўі

не пераклалі, бо ўсе твае суразмоўі былі на рускай мове