аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова друкарка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
друка́рка мн. друка́ркі |
| Родны каго? чаго? |
друка́ркі мн. друка́рак |
| Давальны каму? чаму? |
друка́рцы мн. друка́ркам |
| Вінавальны каго? што? |
друка́рку мн. друка́ркі |
| Творны кім? чым? |
друка́ркай, друка́ркаю мн. друка́ркамі |
| Месны у кім? у чым? |
друка́рцы мн. друка́рках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Дзякуй таму, хто еў і каму падавалі.
ВКЛ: ад мора да мора.
СССР: ад мору да мору.
drukarka — беларуская лацінка
Слова друкарка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік друкарка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове друкарнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› друкава́цца (10)
(7) я́скарка ‹
› друкава́ць (9)
(9) квіткарка ‹
› друка́р (6)
(9) плятка́рка ‹
› друкаркавы (10)
(8) штука́рка ‹
› друкарнік (9)
(9) селька́рка ‹
› друка́рня (8)
(9) аптэ́карка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.