STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова кнігадрукар
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
кнігадрука́р мн. кнігадрукары |
| Родны каго? чаго? |
кнігадрукара мн. кнігадрукароў |
| Давальны каму? чаму? |
кнігадрукару мн. кнігадрукарам |
| Вінавальны каго? што? |
кнігадрукара мн. кнігадрукароў |
| Творны кім? чым? |
кнігадрукаром мн. кнігадрукарамі |
| Месны у кім? у чым? |
кнігадрукару мн. кнігадрукарах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
як прыгожа сказаць кабздзец:
х а л э́ м у с
нечаканае:
даць петуха ‘вітацца ці развітвацца з кім-н.’, ‘цвёрда абяцаць што-н.’ і інш. (ужыванне выразу суправаджаецца поціскам рукі)
knihadrukar — беларуская лацінка
Слова кнігадрукар (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік кнігадрукар — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове кнігадрукарства + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› кнігадру́к (9)
(7) плятка́р ‹
› кнігадрукава́льны (16)
(6) брука́р ‹
› кнігадрукава́нне (15)
(6) друка́р ‹
› кнігадрукарства (15)
(11) першадрука́р ‹
› кнігае́д (7)
(19) беларус-першадрукар ‹
› кнігае́д (7)
(13) паркаледрука́р ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
