квіткар

у слоўніках не сустракаецца

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова квіткар
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	квіткар мн. квіткары
Родны каго? чаго?	квіткара мн. квіткароў
Давальны каму? чаму?	квіткару мн. квіткарам
Вінавальны каго? што?	квіткара мн. квіткароў
Творны кім? чым?	квіткаром мн. квіткарамі
Месны у кім? у чым?	квіткару мн. квіткарах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

ні хадун ні сядун — пра няўдалага, нерухавага чалавека
(ни рыба ни мясо)

Такое ўражанне, што 80 % беларускіх прыказак — пра беды, бядоту, галечу, галоту, нястачы, нядолю, слёзы, енк, адчай, пакуты, мукі, мучэнні, гора, гараванне, боль, смутак, няшчасце, гаротны лёс.

У капца́ няма канца.

kvitkar — беларуская лацінка

У СЛОЎНІКАХ НЯМА