мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
квітанцыны — прыметнік квіта́цца — дзеяслоў
канцэпт

квітанцыя

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова квітанцыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 квіта́нцыя

мн.  квіта́нцыі
Родны
каго? чаго?		 квіта́нцыі

мн.  квіта́нцый
Давальны
каму? чаму?		 квіта́нцыі

мн.  квіта́нцыям
Вінавальны
каго? што?		 квіта́нцыю

мн.  квіта́нцыі
Творны
кім? чым?		 квіта́нцыяй, квіта́нцыяю

мн.  квіта́нцыямі
Месны
у кім? у чым?		 квіта́нцыі

мн.  квіта́нцыях
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

мухі дохнуць — пра каго-н. вельмі сумнага, нуднага або што-н. вельмі сумнае, нуднае


Сядзяць за півам, выпіваюць,
Аб розных справах разважаюць,
А піва ім вяселіць душы.

Якуб Колас

kvitancyja — беларуская лацінка

Слова квітанцыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік квітанцыя — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове квіткар + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› квітава́ць (9)

(10) ігнара́нцыя ‹

› квітанцы́йны (11)

(9) астра́нцыя ‹

› квітанцыны (10)

(7) Фра́нцыя ‹

› квіта́цца (8)

(7) ста́нцыя ‹

› квіта́ць (7)

(14) фра́нка-ста́нцыя ‹

› квіткар (7)

(12) рэле́-ста́нцыя ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

кніжку дачытала