квітаваць

гэта

— цвісці; выпісваць квітанцыю, квіток на што-небудзь (квітаваць атрыманне грошай, рэчаў); вызваляць каго-небудзь ад даўгоў, абавязкаў

дзеяслоў
незакончанае трыванне
пераходны / непераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў квітаваць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	квітава́ць
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я квіту́ю мы квіту́ем ты квіту́еш вы квіту́еце ён, яна, яно квіту́е яны квіту́юць
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. квітава́ла м. квітава́ў н. квітава́ла мн. квітава́лі
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты квіту́й вы квіту́йце
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	квіту́ючы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

як скура́т на агні́ (круціцца, выкручвацца) — даказваць сваю непрычыннасць, невінаватасць у якой-н. справе, звычайна нядобрай, выгароджваць сябе; празмерна, залішне выкручвацца

— Што можна падарыць мужу ў межах 500 рублёў?
— 300 рублёў.

kvitavać — беларуская лацінка

Слова квітаваць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: