ігнаранцыя

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова ігнаранцыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	ігнара́нцыя мн. ігнара́нцыі
Родны каго? чаго?	ігнара́нцыі мн. ігнара́нцый, ігнара́нцыяў
Давальны каму? чаму?	ігнара́нцыі мн. ігнара́нцыям
Вінавальны каго? што?	ігнара́нцыю мн. ігнара́нцыі
Творны кім? чым?	ігнара́нцыяй, ігнара́нцыяю мн. ігнара́нцыямі
Месны у кім? у чым?	ігнара́нцыі мн. ігнара́нцыях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

зяпло — крыкун, сварлівы чалавек

гаворкі Віцебшчыны

У зборніку беларускіх прыказак і прымавак ёсць прыказка з назоўнікам бусел: Дзе бусел вядзецца — там шчаслівае месца. Бусел, паводле даўніх народных вераванняў, лічыўся птушкай свяшчэннай. Той хаце, на якой або паблізу якой бусел ладзіць сваё гняздо, ён прыносіць шчасце.

ihnarancyja — беларуская лацінка

Слова ігнаранцыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: