STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова ігнаранцыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ігнара́нцыя мн. ігнара́нцыі |
| Родны каго? чаго? |
ігнара́нцыі мн. ігнара́нцый, ігнара́нцыяў |
| Давальны каму? чаму? |
ігнара́нцыі мн. ігнара́нцыям |
| Вінавальны каго? што? |
ігнара́нцыю мн. ігнара́нцыі |
| Творны кім? чым? |
ігнара́нцыяй, ігнара́нцыяю мн. ігнара́нцыямі |
| Месны у кім? у чым? |
ігнара́нцыі мн. ігнара́нцыях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
на Гарадзеншчыне казалі:
філюта ‘залішне свавольны, гарэзлівы, лоўкі, шустры’ (польск. filut ‘свавольнік, круцель, гарэза, прайдзісвет’)
Мужчыны больш вынослівыя за жанчын: жанчына паляжыць крышачку — і не вытрымлівае, ідзе нешта рабіць. А мужчына ляжыць сабе далей, цярпіць.
ihnarancyja — беларуская лацінка
Слова ігнаранцыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік ігнаранцыя — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове ігнітрон + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ігнарава́ць (10)
(7) уза́нцыя ‹
› ігнарава́ць (10)
(12) традэска́нцыя ‹
› ігнара́нт (8)
(10) лялема́нцыя ‹
› ігнару́емы (9)
(9) астра́нцыя ‹
› Ігна́т (5)
(7) Фра́нцыя ‹
› ігнітро́н (8)
(9) квіта́нцыя ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
