аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова квітненне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
квітне́нне мн. квітне́нні |
| Родны каго? чаго? |
квітне́ння мн. квітне́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
квітне́нню мн. квітне́нням |
| Вінавальны каго? што? |
квітне́нне мн. квітне́нні |
| Творны кім? чым? |
квітне́ннем мн. квітне́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
квітне́нні мн. квітне́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
дадай у свой лексікон і працоўны чат:
даўбешка — пра тупога, някемлівага чалавека
доўбня / даўбня — пра няцямкага, дурнога чалавека
тупы як абух — някемлівы, неразумны
У вашай амбулаторнай карце запісы толькі акуліста і венеролага. Вы што, не бачыце, з кім чпокаецеся?
kvitniennie — беларуская лацінка
Слова квітненне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік квітненне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове квіток + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› квіткар (7)
(17) пераўвільгатне́нне ‹
› квіткарка (9)
(11) увыдатне́нне ‹
› квітко́вы (8)
(10) выпатненне ‹
› квітне́ць (8)
(11) асамо́тненне ‹
› квітне́юча (9)
(10) замутне́нне ‹
› квітне́ючы (9)
(10) памутне́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.