STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова банкаўшчык
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
банкаўшчы́к мн. банкаўшчыкі́ |
| Родны каго? чаго? |
банкаўшчыка́ мн. банкаўшчыко́ў |
| Давальны каму? чаму? |
банкаўшчыку́ мн. банкаўшчыка́м |
| Вінавальны каго? што? |
банкаўшчыка́ мн. банкаўшчыко́ў |
| Творны кім? чым? |
банкаўшчыко́м мн. банкаўшчыка́мі |
| Месны у кім? у чым? |
банкаўшчыку́ мн. банкаўшчыка́х |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
На Бога спадзявайся, але і сам старайся.
Божа, памажы, а сам не ляжы (але й сам падбяжы).
Працуй, нябожа, то і Бог паможа.
Навошта займацца чымсьці, не ведаючы, ці дасць гэта хоць які-небудзь вынік? Калі не паспрабуеце, выніку сапраўды не будзе. Адзіны спосаб даведацца — паспрабаваць.
bankaŭščyk — беларуская лацінка
Слова банкаўшчык (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік банкаўшчык — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове банк-гарант + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ба́нкаўска-прамысло́вы (20)
(10) пемзаўшчы́к ‹
› ба́нкаўска-фіна́нсавы (19)
(11) бро́нзаўшчык ‹
› ба́нкаўскі (9)
(10) бракаўшчы́к ‹
› банке́т (6)
(10) брукаўшчы́к ‹
› банке́т (6)
(9) абла́ўшчык ‹
› банке́т-фуршэ́т (13)
(9) мелаўшчы́к ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
