STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова пачаткоўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
пачатко́ўка мн. пачатко́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
пачатко́ўкі мн. пачатко́вак |
| Давальны каму? чаму? |
пачатко́ўцы мн. пачатко́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
пачатко́ўку мн. пачатко́вак |
| Творны кім? чым? |
пачатко́ўкай, пачатко́ўкаю мн. пачатко́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
пачатко́ўцы мн. пачатко́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
джгаць
1. Калоць, раніць джалам (пра насякомых); кусаць (пра змей). // Апякаць (пра крапіву, мароз).
2. Хутка ісці, бегчы; імчацца.
Быць маці — гэта дапамагаць свайму дзіцяці шукаць цацку, якую ты выкінула тры дні назад.
pačatkoŭka — беларуская лацінка
Слова пачаткоўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік пачаткоўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове пачаўкванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› пачатко́васць (12)
(8) дыско́ўка ‹
› пачатко́вец (10)
(8) вяско́ўка ‹
› пачатко́вы (9)
(12) аднавяско́ўка ‹
› пача́тны (7)
(8) шатко́ўка ‹
› пача́ты (6)
(6) уко́ўка ‹
› пача́ты (6)
(8) бруко́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
