STARNIK
STARNIK
мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова дыскоўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дыско́ўка мн. дыско́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
дыско́ўкі мн. дыско́вак |
| Давальны каму? чаму? |
дыско́ўцы мн. дыско́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
дыско́ўку мн. дыско́ўкі |
| Творны кім? чым? |
дыско́ўкай, дыско́ўкаю мн. дыско́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
дыско́ўцы мн. дыско́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Лішняе мудраванне — дураванне.
— А як так выйшла што такая прыгожая дзяўчына адна?
— Перад «што» коска.
dyskoŭka — беларуская лацінка
Слова дыскоўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дыскоўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дыскрымінант + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дыско́нтавы (10)
(8) васко́ўка ‹
› дыско́нтны (9)
(8) маско́ўка ‹
› дыско́р (6)
(8) раско́ўка ‹
› дыскрымінава́ны (14)
(8) вяско́ўка ‹
› дыскрымінава́ны (14)
(12) аднавяско́ўка ‹
› дыскрымінава́ны (14)
(10) пачатко́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
