аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова вяскоўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
вяско́ўка мн. вяско́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
вяско́ўкі мн. вяско́вак |
| Давальны каму? чаму? |
вяско́ўцы мн. вяско́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
вяско́ўку мн. вяско́вак |
| Творны кім? чым? |
вяско́ўкай, вяско́ўкаю мн. вяско́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
вяско́ўцы мн. вяско́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Смачны жабе арэх, ды зубоў Бог не даў.
пра нешта недасягальнае, чаго нельга атрымаць— Табе пяць ці шэсць кавалачкаў цукру?
— Два, але каб я бачыў.
viaskoŭka — беларуская лацінка
Слова вяскоўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік вяскоўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове вяскоўства + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› вяско́вец (8)
(8) маско́ўка ‹
› вяско́вы (7)
(8) раско́ўка ‹
› вяско́ўе (7)
(8) дыско́ўка ‹
› вяско́ўства (10)
(12) аднавяско́ўка ‹
› вясло́ (5)
(10) пачатко́ўка ‹
› вясло́ (5)
(8) шатко́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.