выбрукоўка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова выбрукоўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	выбруко́ўка мн. выбруко́ўкі
Родны каго? чаго?	выбруко́ўкі мн. выбруко́вак
Давальны каму? чаму?	выбруко́ўцы мн. выбруко́ўкам
Вінавальны каго? што?	выбруко́ўку мн. выбруко́ўкі
Творны кім? чым?	выбруко́ўкай, выбруко́ўкаю мн. выбруко́ўкамі
Месны у кім? у чым?	выбруко́ўцы мн. выбруко́ўках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Калі любіш — ажаніся, а не любіш — адкасніся.

адкаснуцца — адстаць, адчапіцца, адвязацца
адкасніся ад маёй галавы — перастань дакучаць, адчапіся

відаць, чуваць + назоўны склон:
адсюль відаць уся наша сталіца
адгэтуль уся вёска відаць
адтуль быў відаць горад
добра відаць школа на ўзгорку
чуваць салаўіная песня
добра чуваць быў шум матора

не відаць + родны склон:
з-за гары дома не відаць