STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова укоснік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
уко́снік мн. уко́снікі |
| Родны каго? чаго? |
уко́сніка мн. уко́снікаў |
| Давальны каму? чаму? |
уко́сніку мн. уко́снікам |
| Вінавальны каго? што? |
уко́снік мн. уко́снікі |
| Творны кім? чым? |
уко́снікам мн. уко́снікамі |
| Месны у кім? у чым? |
уко́сніку мн. уко́сніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто ў цемру глядзіць, той ад святла крывіцца.
Як сказаў адзін разумны чалавек, не памятаю ўжо як яго звалі, і забыўся ўжо, што ён сказаў, але думка была добрая.
ukosnik — беларуская лацінка
Слова укоснік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік укоснік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове укоўванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› уко́с (4)
(8) пако́снік ‹
› уко́с (4)
(8) адко́снік ‹
› уко́сіна (7)
(9) падко́снік ‹
› уко́сны (6)
(8) суко́снік ‹
› уко́ўванне (9)
(13) мяккавало́снік ‹
› уко́ўвацца (9)
(7) зло́снік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
