Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

укос, -у, мужчынскі род
1. Касьба, кашэнне. [Дубовік:] — Як мы ні стараліся, так і не маглі дабіцца, каб першы ўкос да жніва скончыць... ← Іван Сіўцоў. Пасля ўкосу канюшыны суседскія хлапчукі пускалі ка свае загоны коней. ← Аляксей Кулакоўскі.
2. Колькасць пакошанага сена. [Прыгуменне] было .. зарослае густою травой — няйначай з яго здымалі тры ці чатыры ўкосы сена. ← Уладзімір Дамашэвіч. Укос Янукоў не вазіць на вазах — Карова адна панясе на рагах. ← Іван Муравейка.

❌

укос

гэта

— дзеянне

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова укос
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	уко́с мн. —
Родны каго? чаго?	уко́су мн. —
Давальны каму? чаму?	уко́су мн. —
Вінавальны каго? што?	уко́с мн. —
Творны кім? чым?	уко́сам мн. —
Месны у кім? у чым?	уко́се мн. —
Клічная форма	— мн. —

скарбніца

Што целу люба, то душы груба.
Смех — то дар багоў.

Хіба літаратурна замест ТОЕ казаць ТО?
Ці можна замест «якраз тое, што трэба» казаць «са́ма то»?

Слова укос (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік укос — у родным, давальным, творным і месным склоне

укос

Навігатар

Мемчыкі