Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

укос, -у, мужчынскі род
1. Касьба, кашэнне. [Дубовік:] — Як мы ні стараліся, так і не маглі дабіцца, каб першы ўкос да жніва скончыць... ← Іван Сіўцоў. Пасля ўкосу канюшыны суседскія хлапчукі пускалі ка свае загоны коней. ← Аляксей Кулакоўскі.
2. Колькасць пакошанага сена. [Прыгуменне] было .. зарослае густою травой — няйначай з яго здымалі тры ці чатыры ўкосы сена. ← Уладзімір Дамашэвіч. Укос Янукоў не вазіць на вазах — Карова адна панясе на рагах. ← Іван Муравейка.

❌

укос

гэта

— колькасць накошанага сена

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова укос
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	уко́с мн. уко́сы
Родны каго? чаго?	уко́су мн. уко́саў
Давальны каму? чаму?	уко́су мн. уко́сам
Вінавальны каго? што?	уко́с мн. уко́сы
Творны кім? чым?	уко́сам мн. уко́самі
Месны у кім? у чым?	уко́се мн. уко́сах
Клічная форма	— мн. —

скарбніца

абэ́лтух — неразумны, някемлівы чалавек (лаянкавае слова)

ёлуп, ёлупень, балды́к, абэ́лтус

Я: випадково написала одноклясниці "ок" кирилицею замість "ok"
Одноклясниця: WHERE DID YOU GET A BABY K FROM? I ALSO WANT A BABY K

Слова укос (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік укос — у родным, давальным, творным і месным склоне

укос

Навігатар

Мемчыкі