STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова адукоўванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
адуко́ўванне мн. адуко́ўванні |
| Родны каго? чаго? |
адуко́ўвання мн. адуко́ўванняў |
| Давальны каму? чаму? |
адуко́ўванню мн. адуко́ўванням |
| Вінавальны каго? што? |
адуко́ўванне мн. адуко́ўванні |
| Творны кім? чым? |
адуко́ўваннем мн. адуко́ўваннямі |
| Месны у кім? у чым? |
адуко́ўванні мн. адуко́ўваннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
сабакам сена касіць — бадзяцца дзе-небудзь, займаючыся пустой справай; знаходзіцца невядома дзе і займацца невядома чым
сабакам сена не косяць і яны не ядуць яго, запомні!— У каго гэта ты ўчора начавала?
— У знаёмага.
— І калі вы пазнаёміліся?
— Пазаўчора.
adukoŭvannie — беларуская лацінка
Слова адукоўванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік адукоўванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове адуляр + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› адукацы́йны (10)
(13) выдатко́ўванне ‹
› адука́цыя (8)
(16) запрыбытко́ўванне ‹
› адуко́ваны (9)
(9) уко́ўванне ‹
› адуко́ўвацца (11)
(13) дабруко́ўванне ‹
› адуко́ўваць (10)
(13) забруко́ўванне ‹
› аду́лаваты (9)
(15) перабруко́ўванне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
