мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова забрукоўванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
забруко́ўванне мн. забруко́ўванні |
| Родны каго? чаго? |
забруко́ўвання мн. забруко́ўванняў |
| Давальны каму? чаму? |
забруко́ўванню мн. забруко́ўванням |
| Вінавальны каго? што? |
забруко́ўванне мн. забруко́ўванні |
| Творны кім? чым? |
забруко́ўваннем мн. забруко́ўваннямі |
| Месны у кім? у чым? |
забруко́ўванні мн. забруко́ўваннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Няма смачнейшай вадзіцы, як з роднай крыніцы.
У вікіпедыі напісана, што няма ніякіх трускалак і клубніц. Гэта суніцы садовыя.
садуніцы :)zabrukoŭvannie — беларуская лацінка
Слова забрукоўванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік забрукоўванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове забрусненне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› забрукава́ны (11)
(9) уко́ўванне ‹
› забрукава́цца (12)
(11) адуко́ўванне ‹
› забрукава́ць (11)
(13) дабруко́ўванне ‹
› забруко́ўвацца (13)
(15) перабруко́ўванне ‹
› забруко́ўваць (12)
(14) падбруко́ўванне ‹
› забрунжа́ць (10)
(13) выбруко́ўванне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).