мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова галашчок
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
галашчо́к мн. галашчо́кі |
| Родны каго? чаго? |
галашчо́ку мн. галашчо́каў |
| Давальны каму? чаму? |
галашчо́ку мн. галашчо́кам |
| Вінавальны каго? што? |
галашчо́к мн. галашчо́кі |
| Творны кім? чым? |
галашчо́кам мн. галашчо́камі |
| Месны у кім? у чым? |
галашчо́ку мн. галашчо́ках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
як скура́т на агні́ (круціцца, выкручвацца) — даказваць сваю непрычыннасць, невінаватасць у якой-н. справе, звычайна нядобрай, выгароджваць сябе; празмерна, залішне выкручвацца
Разумееш, што пасяліўся не ў самым добрым раёне, калі здымаеш грошы ў банкамаце з засохлымі кроплямі крыві на экране.
halaščok — беларуская лацінка
Слова галашчок (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік галашчок — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове галашэнне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› галашта́ннік (11)
(6) маўчо́к ‹
› галашта́нніца (12)
(6) маўчо́к ‹
› галашта́нны (10)
(7) шчаўчо́к ‹
› галашы́і (7)
(9) жаўташчо́к ‹
› галашэ́нне (9)
(7) баршчо́к ‹
› галашэ́нніца (11)
(7) гаршчо́к ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.