STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова жаўташчок
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
жаўташчо́к мн. жаўташчо́кі |
| Родны каго? чаго? |
жаўташчо́ка мн. жаўташчо́каў |
| Давальны каму? чаму? |
жаўташчо́ку мн. жаўташчо́кам |
| Вінавальны каго? што? |
жаўташчо́ка мн. жаўташчо́каў |
| Творны кім? чым? |
жаўташчо́кам мн. жаўташчо́камі |
| Месны у кім? у чым? |
жаўташчо́ку мн. жаўташчо́ках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Ды што вам гаварыць, трашчоткам, — стары чамусьці раззлаваўся, махнуў рукой і лёг на печы. (Шамякін)
што такое трашчоткаБеларуская талерантнасць заканчваецца на драніках з мукой.
žaŭtaščok — беларуская лацінка
Слова жаўташчок (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік жаўташчок — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове жаўтлявасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› жаўтацве́т (9)
(6) маўчо́к ‹
› жаўтацве́тны (11)
(7) шчаўчо́к ‹
› жаўта́чка (8)
(8) галашчо́к ‹
› жаўтко́вы (8)
(7) баршчо́к ‹
› жаўтля́ва (8)
(7) гаршчо́к ‹
› жаўтля́ва-бе́лы (13)
(5) бычо́к ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
