аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова жаўтацвет
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
жаўтацве́т мн. жаўтацве́ты |
| Родны каго? чаго? |
жаўтацве́ту мн. жаўтацве́таў |
| Давальны каму? чаму? |
жаўтацве́ту мн. жаўтацве́там |
| Вінавальны каго? што? |
жаўтацве́т мн. жаўтацве́ты |
| Творны кім? чым? |
жаўтацве́там мн. жаўтацве́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
жаўтацве́це мн. жаўтацве́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Што хата мае, хай усім прымае.
Што маем, тым і прымаем.
Навошта пісаць «у гэтым слове вы зрабілі памылку», калі ў адказ атрымаеце «табе прасілі штосці пісаць мне?»
Лепш адразу напісаць «каб ты здохла, псяюха».
žaŭtacviet — беларуская лацінка
Слова жаўтацвет (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік жаўтацвет — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове жаўтачка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› жаўтаску́ры (10)
(8) чарацве́т ‹
› жаўтатва́ры (10)
(9) пустацве́т ‹
› жаўтахво́сты (11)
(9) пустацве́т ‹
› жаўтацве́тны (11)
(8) сухацве́т ‹
› жаўта́чка (8)
(9) санцацве́т ‹
› жаўташчо́к (9)
(9) сонцацве́т ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.