Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

бычок, -чка, мужчынскі род
  1. памяншальна-ласкальная форма да бык¹; малады бык. Быць бычку на лычку, а кароўцы на вяроўцы. ← Прыказка.
  2. Род дробнай марской рыбы сямейства бычковых. Бычкі ў тамаце.
  3. Народная назва бугая (у 2 знач.). [Язэп:] — Гэта ёсць такія маленькія птушкі — бычкі, дык яны вядуцца хто іх ведае дзе, а калі пачуюць холад — адразу з'яўляюцца каля будынкаў... ← Кузьма Чорны.
  4. размоўнае слова Недакурак. Палашка дакурвала бычок і мармытала: — Саломы я яму не палажыла, то на голых драбінах паехаў. ← Мікола Лобан.
  5. Старажытны беларускі народны танец.
  •••
  Казка пра белага бычка гл. казка.

❌

бычок

гэта

— малады бык; рыба

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова бычок
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	бычо́к мн. бычкі́
Родны каго? чаго?	бычка́ мн. бычко́ў
Давальны каму? чаму?	бычку́ мн. бычка́м
Вінавальны каго? што?	бычка́ мн. бычко́ў
Творны кім? чым?	бычко́м мн. бычка́мі
Месны у кім? у чым?	бычку́ мн. бычка́х
Клічная форма	— мн. —

скарбніца

на кані і пад канём — у самых разнастайных, прыемных і непрыемных сітуацыях (быць, пабываць і пад.)

Слова бычок (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік бычок — у родным, давальным, творным і месным склоне

Навігатар

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

Тэніска, а не цішотка! (футболка, майка)

Tell Cersei. I want her to know it was me.
Tell Cersei: O l e n n a T y r e l l i s o n e b a d a s s b i t c h