Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 язычок, -чка, мужчынскі род
  1. памяншальная форма да язык (у 1, 5 знач.). [Кацянё] панюхала, яшчэ раз паглядзела Алёшу ў самыя вочы і далікатна лізнула язычком ежу. ← Алена Васілевіч. Вясёлыя язычкі полымя лізалі сухія галінкі. ← Іван Шамякін. Трапяткі язычок газнічкі зменшыўся, пацямнеў, усхліпваў, нібы плакаў. ← Васіль Хомчанка.
  2. размоўнае слова Пра здольнасць гаварыць востра, з'едліва, насмешліва. — А твой тата з язычком, — падстаўляючы пад кварту рукі, падміргнуў Ядзі Васіль. ← Алесь Шашкоў. Вядома, і сам Сцяпан не кепскі язычок меў, а тут яшчэ якраз падскочыў Тодар Пошта. ← Кандрат Крапіва. — От язычок, як завадны! — падумаў Сымон, не ведаючы, што адказаць сястры. ← Аркадзь Чарнышэвіч.
  3. спецыяльны тэрмін Конусападобны выступ у ротавай поласці на краі паднябення.
  4. У батаніцы — невялікі адростак ля асновы ліставой пласцінкі ў злакавых і некаторых іншых раслін.
  5. Рухомая, адным канцом прымацаваная пласцінка ў розных прыстасаваннях, прадметах. Язычок чаравіка. ▪ У клямцы падскочыў і дзынкнуў язычок. ← Вячаслаў Адамчык. Заскакала [Рэня], учапіўшыся пальцамі за язычок у замку, на адной назе, пахіснулася, войкнула і, каб не ўпасці, схапілася за яго руку. ← Яўген Лецка.
  6. Металічны стрыжэнь званочка. Язычок званочка.