Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

галі́на, -ы, жаночы род
  1. Бакавы адростак на ствале дрэва; сук з веццем. Тонкаю галінай Трэцца дуб аб дуб. ← Змітрок Бядуля. Свае галіны Чаромха млосна зварухне, І раскалыша звон пчаліны. ← Сцяпан Гаўрусёў.
  2. Адгалінаванне ад чаго-н. галоўнага, асноўнага. Што датычыць Мінскага ўзвышша, то яно ў паўночна-ўсходнім напрамку паніжаецца, расшчапляючыся на дзве галіны. ← Прырода Беларусі.
галіна́, -ы́, жаночы род
  Асобная вобласць навукі, вытворчасці і пад.; пэўная сфера заняткаў, дзейнасці. Працаваць у галіне фізікі. Новыя галіны прамысловасці. ▪ Старшыня.. калгаса Сямён Антонавіч Крыжачэнка паказваў гасцям жывёлагадоўчыя фермы, грамадскае будаўніцтва, знаёміў з усімі галінамі вялікай.. гаспадаркі. ← Міхась Пянкрат.

❌

галіна

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова галіна
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	галі́на мн. галі́ны
Родны каго? чаго?	галі́ны мн. галі́н
Давальны каму? чаму?	галі́не мн. галі́нам
Вінавальны каго? што?	галі́ну мн. галі́ны
Творны кім? чым?	галі́най, галі́наю мн. галі́намі
Месны у кім? у чым?	галі́не мн. галі́нах
Клічная форма	— мн. —

Слова галіна (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік галіна — у родным, давальным, творным і месным склоне

галіна

Навігатар

Мемчыкі