Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

разваліна, -ы, жаночы род
1. звычайна мн. (разваліны, -лін). Рэшткі разваленай пабудовы альбо групы пабудоў. На муроў граніт, На чорныя разваліны Нямігі Крутымі рэчышчамі вуліц, як прыбой, Плывуць веснавыя крыгі, Далёкі золак несучы з сабой. ← Максім Танк. Некалькі раненых афіцэраў, цудам уцалеўшых і выкапаных з-пад развалін школы, расказалі аб гераічнай смерці Андрэя. ← Іван Шамякін. Як героі, то ўпалі, Расстраляныя, ніц, Злеглі ў грудах развалін Сотні сот камяніц. ← Ніл Гілевіч. // размоўнае слова Расстроеная, разбітая машына або механізм. — Малатарня была, што і казаць. Не тое, што гэта разваліна, — у тон .. [Андрэю] адазваўся Костусь. ← Алена Васілевіч.
2. пераноснае значэнне размоўнае слова Пра старога або разбітага хваробай чалавека.

❌

разваліна

гэта

— пра чалавека

назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова разваліна
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	разва́ліна мн. разва́ліны
Родны каго? чаго?	разва́ліны мн. разва́лін
Давальны каму? чаму?	разва́ліне мн. разва́лінам
Вінавальны каго? што?	разва́ліну мн. разва́лін
Творны кім? чым?	разва́лінай, разва́лінаю мн. разва́лінамі
Месны у кім? у чым?	разва́ліне мн. разва́лінах
Клічная форма	— мн. —

скарбніца

кадук яго ведае — нічога невядома (пра каго‑, што‑н.)
кадук з ім = хай, няхай будзе так

халера з ёй / чорт з табой
ліха з вамі / пярун з імі

Слова разваліна (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік разваліна — у родным, давальным, творным і месным склоне

разваліна

Навігатар

Мемчыкі